|
Vermoedelijk zullen er niet veel ouderen zijn die zich kunnen herinneren hoe vroeger de fietsverlichting er uit zag.
Zo omstreeks 1935 en eerder natuurlijk had men de beroemde carbid lantaarns. Het was wel een beetje een ingewikkeld geval. Aan de onderkant zat een soort busje die men er af kon schroeven, en daar deed men een brok carbid in en schroefde het weer vast. Daarboven zat een watertankje, en als men een soort kraantje open draaide, dan druppelde een beetje water op dat carbid, dat ging dan sissen en produceerde zo het carbidgas.
Aan de bovenkant maar dan aan de zijkant zat de lampenkop met daarin een vuurvast steentje in de vorm van een Y die hol van binnen was. Uit twee minuscule kleine gaatjes die naar elkaar gericht waren stroomde dan het eerder genoemde gas wat men dan aanstak met lucifers. En men deed het raampje dicht, anders zou tijdens het fietsen het vlammetje uit kunnen waaien! Maar oh wee, als het flink vroor in de winter, dan bevroor het water in het reservoirtje en reed men alsnog in het donker.
Nu was dat niet direct ernstig, want veel verkeer was er in die tijd haast niet, maar je kon wel in het donker tegen een paaltje aan knallen en dat was minder prettig.
Oud en nieuw
Het carbid is wel voor mij belangrijk geweest om te kunnen knallen, want rotjes kopen was moeilijk in die tijd. Ze kosten al gauw een cent per stuk en zakgeld kreeg je niet in die tijd.
Ja wat ik ooit heb gekregen op mijn verjaardag was zo'n blikken revolver, met een rol pleerdopkes. Van die rooie rondjes met een klein beetje kruit in het midden, en die moest je dan per stuk op dat ding leggen, de trekker over halen en PETS zei die dan. Waardeloos!!!!
Nee dan die carbidbus!
Een week of wat voor oud en nieuw ging ik op zoek naar een leeg verfblik, net zo een als ze die tegenwoordig ook hebben. Had je er een gevonden, dan sloeg je met een hamer een spijker door de bodem, allen oppassen dat je niet op je duim sloeg,en klaar was je om te knallen.
Je ging dan naar Niemeyer de fietsenmaker, woonde halverwege de Anthoniusstraat, en die verkocht je dan voor een paar centen een brok carbid. Die deed je dan in de verfbus, een klodder spuug er op zodat het carbid ging sissen, snel de deksel er op trappen een voet op de bus zetten, een brandende lucifers voor het gaatje en Knal.....
Dan heel snel achter de deksel aan hollen ,want die was metersver weggeknald..... Spuug er op deksel er op lucifers aan en knal. En zo ging dat maar door totdat het carbid op was, offfff....de lucifers op waren.
Zo vierde ik oude jaarsdag.
Reacties
 |
