Als Sinterklaas met veel tam tam in Hengelo aankwam en met stille trom weer naar Spanje was vertrokken dan dienden de Kerstdagen zich wel op een hele speciale manier aan.

Een week voor de Kerst kwam er iedere dag, wel twee tot driemaal toe, een man door de straat die riep: “neen geen vrede op aarde, maar Hazen en Konijnen vellennnn !!!” . Als je dan ging kijken wie er daar zo schreeuwde dan bleek het iemand te zijn die vaak naast zijn fiets liep en die vol gehangen was..... juist met hazen en konijnen vellen!

Ja het was crisistijd, veel werkloosheid en de mens had geen cent te makken. Toch wilde men met kerstmis wel iets bijzonders eten. Elke woensdag een gehaktbal en zondags een stukje rundvlees waarbij je moest oppassen dat het niet van je bord waaide.

Goed hazen en konijnenvellen. Laat ik nou heel toevallig een klein konijntje hebben gekregen die ik verzorgen moest. U weet wel distels plukken, bij de groenteboer afval van bloemkool bladeren enz enz. Oh ja niet te vergeten het hok van tijd tot tijd schoon maken. Van tijd tot tijd zat er vaak wel veel tijd tussen hoor. Goed dat konijntje van mij was in die tussentijd wel volwassen geworden en ik moest hem naar mijn oom en tante brengen. Daar hij of zij geslacht zou worden. Nou daar moest ik echt niet bij zijn. Ik vond zo iets vreselijk.

Maar na een minuut of tien ging ik toch maar eens in de schuur kijken en….oh gut daar hing hij met een touwtje om zijn achterpootjes aan de balk. Helemaal ontdaan van zijn bondjasje. Hazen en konijnenvellen weet u wel.

Nou op Kerstavond kwam de braadpan op tafel met juist mijn konijn in gebraden toestand en lekker gegeten als ik heb! Nou moooooi niet.

Reacties (0)

Schrijf reactie