Het is al weer ettelijke jaren geleden dat ik een krantenknipsel toegezonden kreeg in verband met het 100 jarig bestaan van de Anthoniusstraat. Ik heb daar over contact gezocht en dat heeft geleid tot een verzoek om stukjes te schrijven uit mijn jeugd. O.a. hoe het toen was voor de wereldoorlog.

Omdat de meeste bewoners van de Berflo-es geen flauw idee hebben hoe het in de dertiger jaren er uit zag een nieuwe rubriek:

Herinneringen uit mijn jeugd.

Laat ik mij eerst even aan u voorstellen. Mijn naam is H.Kruidhof roepnaam Henrie. Ik ben geboren 4 December 1925 op het adres Anthoniusstraat 17 en wel om ongeveer 12 uur s-middags.

Het was volgens mijn moeder ijs en ijs koud want de vroedvrouw had ijskoude handen en moest eerst even ontdooien voor ik te voorschijn wilde komen. Dit alles gebeurde op een zo genaamd opkamertje. Dit was een slaapkamer die ongeveer een meter boven de begane grond lag. Men ging een trapje op en je kon in bed gaan liggen. Dat trapje kon men omhoog doen en met een windhaakje vast zetten. Daaronder zat een trap die in de kelder uitkwam. Daar stonden grote Keulse potten waar vroeger andijvie, snijbonen, sperziebonen en weet ik veel werden ingemaakt. Flink wat zout erop strooien. een theedoek er op en een ronde plank met gaten er in er weer boven op en daar weer

bovenop een flinke kei. Zo hadden wij (verse groenten???) in de winter.

Dit opkamertje kon men alleen via de woonkamer bereiken. In de woonkamer was een binnenmuur waar een bedstee ingebouwd was en daar sliepen mijn grootouders. Toen mijn grootmoeder in 1929 was overleden werd deze

weggebroken en de muur dichtgemetseld. Als je verder naar achteren liep kwam je in de keuken, en weer een deur verder in de bijkeuken. Daar stond in de jaren dertig een Miele wasmachine met een groot wiel waar een riem overliep en de nodige tandwielen om de wasvin in beweging te krijgen. De kuip stond op poten met daaronder de motor. In een ander hoekje was het huuske getimmerd met een ton er in. Later kwam er een echte wc.

Ging men naar buiten dan bleef men droog als het regende. Mijn grootvader was timmerman en heeft daar een veranda gebouwd. Deze nam veel licht weg in de woonkamer. Men kon van uit de woonkamer met een trap naar boven en kwam uit op de zolder waar aan de straatkant twee slaapkamers waren getimmerd......

Reacties (0)

Schrijf reactie