|
In de aanloop naar de Bevrijdingsdag op 5 mei publiceert de Berflo Tribune stukjes over de oorlogsherinneringen van Henrie Kruidhof. Dit stukje gaat over een bombardement op 6 oktober 1944.
Het leek die ochtend een stralende dag te worden, blauwe lucht, zonneschijn, gewoon zoals de andere dagen. Nou gewoon??? Als men zo tegen negen uur naar het westen keek, dan zag men de condens strepen van hele groepen bommenwerpers die op weg waren naar Duitsland om daar hun bomtapijten uit te strooien op een of andere stad. Zij kwamen dan vaak over Twente omdat het de aanvlieg route was naar midden Duitsland. Er werd vaak geen luchtalarm gegeven, omdat men in de centrale wel wist het is voor onze buren bestemd.
Die ochtend was ik in onze tuin aan het werk, toen ik tegen twaalfuur naar de lucht keek en daar een groep tweemotorige bommenwerpers aan zag komen die afweken van de normale route. Zij kwamen uit de richting Haaksbergen en koersten recht op Hengelo aan. Plotseling zag ik recht boven mijn hoofd dat er uit al die vliegtuigen wat naar beneden kwam, wat overging in een enorm gehuil en eindigde in enorme knallen. Ik had mij voorover op de grond gegooid en dacht, nu ben ik er geweest. Gelukkig voor mij, maar niet voor de mensen in de binnenstad, gaan bommen uit een vliegtuig met de snelheid van het vliegtuig mee en dan met een bocht naar beneden, Ja en toen werd er wel luchtalarm gegeven, als mosterd na de maaltijd.
Toen er geen bommen meer ontploften, repte ik mij naar onze wijkpost van de B.B. De Waarbeekschool. Het was op dat moment wel een zenuwachtige toestand want wij begrepen wel dat het nu menens was, met al die bommen. Vier personen, waaronder mijn persoon en een EHBO'ster kregen opdracht om de Twekkelerweg en omgeving te verkennen op bominslagen, tot aan de tunnel van de N.S. want dat was onze grens. Maar omdat er aan onze kant geen bommen waren gevallen, waren wij een beetje nieuwsgierig en gingen een kijkje nemen aan de andere kant van de tunnel en daar zagen wij dat de Wolter ten Catestraat helemaal plat lag. Wij gingen terug naar onze post en melden wat wij gezien hadden. Hierna was onze volgende opdracht geen nieuwsgierigen toe te laten op de Twekkelerweg van af de spoorwegovergang van de G.O.L.S. naar richting stad. Dus wij gingen nu voor politieman spelen.
Na enige tijd kwam er een brandweerauto uit Enschede aangereden die, wat wij toen noemden, binnendoor was gekomen; door Twekkelo dus, Maar hij was wel aan de verkeerde kant van de spoorbaan en zij moesten zich melden bij het politiebureau en de brandweer aan de Marskant om ingezet te worden om de enorme branden te helpen blussen. Ja maar hoe kom je aan de Marskant ? Goed ik ging mee om de weg te wijzen en wij gingen over de parallelweg L.S. naar de Industriestraat om daar de tunnel te nemen, maar dat ging niet vanwege de hevige branden aan de Nieuwsstraat. Dan maar via de Anninksweg naar het tunneltje in de Emmaweg, maar die was te laag of de brandweer auto te hoog. Het is maar hoe je het bekijkt! Ook het tunneltje aan de Tuindorpstraat ging niet dus werd het de overgang bij de Geerdingsweg. Nou en die brandwachten maar kankeren, alsof ik dat helpen kon! Goed ik heb ze afgeleverd bij de brandweer en ik dacht bekijk het maar. En ben naar huis gegaan.
Reacties
 |
